Wie Fliälä wordä isch
Gedicht von Heinrich Danioth
1	Wiä diä altä Schriftä sääged, syg äss Derffli i der Gääged vom Grüänbachtoobel äinisch gsy. Vill Choorä, ja sogar nu Wy syg ded ussä gäägän Axä uf ämä fäissä Boodä gwaxä. Überhäüpt syg lüüter Säägä uff dem hibschä Gmaintli gläägä. Aber wiän äs halt cha gaa, isch äü i diä Birger daa mit dä vilä güätä Jaarä näiwis wiä der Tyfel gfaarä. Si hend ob dem Trank und Ässä iri Chrischtäpflicht vergässä, hent mit Fäschtä-n-unt Plagiärä aafä-n-iräs Gält verriärä.	2	Äiss Taggs aber chund ä Fräu, diä lüäget firsi und gseet gnäu, chlopfed uuf ä Tisch und säid: "Näi - jetz Tüäts äss de bimäit! Heeda - hee! Iär rytted z hooch, schtyged aooä - d'Schtraaf isch nooch! Gseend er nid ass iär am Rant vo der tiäfschtä Hell züä schtand? Cheered um! - Susch chund ämall hinnäfiirä-n-uusäm Tall äinä ych cho Ornig machä! Dee git's wäärli nymee z'lachä" Drüff hend all diä schlächtä Choogä iräs Müül ersch rächt verzoogä, hent nur glached: "Gheersch Katry - Fiirä midäm beschtä Wy!"
3	Ysäri Fräü, diä redt vergääbä. Wyter gaat dass Chilbilääbä, jupidibui - nur immer luschtig, unt diä Fräü packt iri Ruschtig, ziggled um - am Schärmä züä, see-üf obsi under d Flüä. Nur ä parr, wo gmerkig sint, gend ärä naa mit Wyb und Chint. Nur ä parr chennts nimmä lydä, ass mä deeräwägg cha gydä! Diä wo blybed, wo si näschted, hent nit lang me wyttergfäschted. Wass diä Fräü versprochä hed, ärwaared si vo a bis zätt.	4	Summer isch unt dippig häiss, und äs Wätter wiä nu käiss ziät si zäämä-n-a dä Steckä, verhänkt si wiä mit schwarzä Seckä. Dimmri Nacht ist ufämall ibärem täiffä Grüänbachtall. Häi wiäs funket, brinnd und blitzt! Loos, wiäs donnäred unt chroosed. Grüüsig, wiä dass naachätoosed. Aber ds ärgscht isch jetz der Bach! Woll, derr wird uf äinisch wach, waxt und stygt unt zerrt am port - und schläipft grossi Tannä fort. Rysst und schränzt unt zerrt am Wall. Z Boodä läid är Hüüs unt Stall. Und i Dräck miänt Mäntsch und Vee! Woonä müäss hiä niämmer mee!
5	Pletzli i dem Duuränant riäfts lüüt fiirä uss der Gant, riäfts vom Zäissig nitsi züä: "Fliänt, o fliänt doch under d Flüä!" I dem unerchanntä Krach riäfts äss dytli ubärä Bach und äss teent vo wytem här, wiäs der Herrgott sälber wär! Wer das nit verstandä hed, läid äs inäs Tootäbett, in äs Bett vo Schutt unt Stäi, wo-n-är blybt mid Hüüd unt Bei.	6	So isch iinärä churzä Zyt wirkli alles zäämä ghytt, wass so stolz und gottvergässä, isch am Grüänbach ussä gsässä. S hed ä soo halt miässä sy! Nuusädee! S isch längst verby! Diä, wo fromm uff Gott vertrüüwed, hend am See vo nywwem püüwed. Ganz im Schärmä vo der Flüä, undäräm Grundbiälfelsä züä, wiäs, diä Fräü hed wellä haa. Ja, dass Dorf staad hitt nu daa. Fliälä häissts unt lyd - juhee! - prächtig scheen am Ürnersee!
Zum Seitenanfang © Gemeinde Flüelen / Phideau & Fido www.fluelen.ch / 16.5.2002